Ζούμε σε μια εποχή που όλα αλλάζουν γρήγορα.
Οι ρυθμοί είναι έντονοι. Οι αποφάσεις βιαστικές. Οι λέξεις εύκολες.
Μέσα σε όλο αυτό, συχνά αναρωτιέμαι:
Τι είναι αυτό που με κρατά σταθερό;
Για μένα η απάντηση είναι ξεκάθαρη.
Η ηθική και οι αξίες μου.
Όχι ως θεωρία.
Όχι ως ωραία λόγια.
Αλλά ως εσωτερική πυξίδα.
Τι σημαίνει για μένα ηθική
Για μένα η ηθική δεν είναι κάτι που δείχνω όταν με κοιτάζουν.
Είναι αυτό που με καθορίζει όταν δεν με βλέπει κανείς.
Είναι να λέω την αλήθεια, ακόμα κι όταν δεν με συμφέρει.
Είναι να κρατώ τον λόγο μου, ακόμα κι όταν έχει κόστος.
Είναι να επιλέγω το σωστό, ακόμα κι όταν είναι πιο δύσκολο από το βολικό.
Ξέρω ότι πολλές φορές ο κόσμος επιβραβεύει την εικόνα και όχι την ουσία.
Την εντύπωση και όχι την αλήθεια.
Την ταχύτητα και όχι τη συνέπεια.
Αλλά εγώ δεν θέλω να ζήσω έτσι.
Οι αξίες μου δεν αλλάζουν ανάλογα με το ακροατήριο
Δεν μπορώ να προσαρμόζω τις αρχές μου ανάλογα με το ποιος βρίσκεται απέναντί μου.
Δεν μπορώ να λέω άλλα όταν με χειροκροτούν και άλλα όταν με πιέζουν.
Σεβασμός.
Ειλικρίνεια.
Δικαιοσύνη.
Αξιοπρέπεια.
Αυτές δεν είναι λέξεις για μένα.
Είναι τρόπος ζωής.
Αν χαθούν αυτά, τότε τι μένει;
Μένει μόνο η φιλοδοξία χωρίς όρια και η δύναμη χωρίς φρένο.
Και αυτό δεν με εκφράζει.
Ξέρω ότι οι αξίες κοστίζουν
Έχω μάθει ότι όταν επιλέγεις να κρατήσεις τη γραμμή σου, μπορεί να χάσεις ευκαιρίες.
Μπορεί να χάσεις θέσεις.
Μπορεί να χάσεις “βολικές” σιωπές.
Αλλά προτιμώ να χάσω μια ευκαιρία, παρά να χάσω τον εαυτό μου.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, όταν μένω μόνος με τη συνείδησή μου, θέλω να μπορώ να κοιταχτώ στον καθρέφτη χωρίς ενοχές.
Η πυξίδα μου
Για μένα, οι αξίες δεν είναι εργαλείο.
Δεν είναι στρατηγική.
Δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα.
Είναι πυξίδα.
Και όσο την κρατώ σταθερή, ξέρω ότι μπορεί να περάσω δυσκολίες, αλλά δεν θα χαθώ.
Γιατί ο δρόμος μπορεί να είναι δύσκολος.
Αλλά χωρίς πυξίδα, είναι επικίνδυνος.
Και εγώ έχω επιλέξει να περπατώ με πυξίδα.
Απάντηση